حكومت ,اقتدارگرا ,حاكميت ,مدرن ,وجود ,قدرت ,حكومت اقتدارگرا ,حكومت اقتدارگراي

خوان لينز به عنوان نخستين كسي كه حكومت اقتدارگرا را تعريف مي‌كند، معتقد است كه فرمانرواي حكومت اقتدارگرا، خود، گمارده است، حكومت اقتدارگرا نه آزادي‌هاي مدني را تضمين مي‌كند و نه مدارايي با مخالفت جدي نشان مي‌دهد، در اين حكومت‌ها آزادي براي ايجاد طيف گسترده گروه‌ها، سازمان‌ها و احزاب سياسي براي رقابت با قدرت و به پرسش گرفتن تصميمات حاكمان وجود ندارد، حكومت اقتدارگرا براي حفظ ثبات خود، راهكارهاي گوناگوني را در پيش مي‌گيرد از جمله نظارت بر نيروي نظامي و حمايت از آن براي دستيابي به امنيت لازم براي نظام و كنترل جامعه، ديوانسالاري فراگير با كارگزاران دولتي، نظارت بر ناراضيان و مخالفان داخلي و حاكميت انسان و نه حاكميت قانون و... در حكومت اقتدارگرا ساخت قدرت متمركز است اما مطلقه نيست يعني در اين حكومت تفكيك قوا وجود دارد، شيوه اعمال قدرت نيز قانوني است اما حاكميت اراده انسان بر نظام قانوني وجود دارد. براي حكومت اقتدارگرا سه نوع اصلي قايل هستند؛ حكومت اقتدارگراي شخصي، نظامي و حكومت با يك حزب مسلط و سه نوع تركيبي كه شامل حكومت اقتدارگراي شخصي- نظامي، نظامي- حزبي و شخصي- حزبي است. گرچه دكتر بشيريه در كتاب «موانع توسعه سياسي در ايران» حكومت  رضا خان را مطلقه مدرن مي‌داند اما به نظر مي‌رسد با حكومت رضاخان، اقتدارگرايي در ايران تاسيس مي‌شود. سير معرفي دولت‌هاي مدرن در ايران، انواع و چگونگي تحقق آنها در تاريخ ايران نيز در اينجا خاتمه مي‌يابد.

روزنامه اعتماد/نشست «تاريخ دولت مدرن در ايران»/حسن قاضی مرادی

منبع اصلی مطلب : پیک خورشید
برچسب ها : حكومت ,اقتدارگرا ,حاكميت ,مدرن ,وجود ,قدرت ,حكومت اقتدارگرا ,حكومت اقتدارگراي
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سایت : آغاز اقتدارگرایی در ایران